Relativiteit

Tsja, met de komst van de tweeling is er toch het een en ander veranderd. Natuurlijk ook de verwachte extra drukte in huis, en de nachten met iets minder slaap, wat extra werk erbij. Tot zover niet anders dan verwacht.

Wat ons meteen wel opviel is dat onze kleine meid ineens groot geworden is... Onzin natuurlijk, zo hard zal ze wel niet gegroeid zijn op dat weekje bij de grootouders. Onze waarneming is natuurlijk wel serieus veranderd.

Waar ze een goede week geleden nog onze kleine meid was, lijkt ze nu veranderd te zijn in een flink meisje. Het gewicht als je ze oppakt, hoe ze loopt, lacht en speelt, de gelaatsuitdrukkingen, hoe ze je begrijpt als je iets zegt, hoe ze zelf begint te spreken... allemaal dingen die geleidelijk gekomen zijn, maar die nu eens te meer opvallen nu we er 2 babietjes bij hebben.

Waar ze een goede week geleden dus ook nog in al haar capaciteiten overschaduwd werd door haar grote broer, hoort ze nu ineens bij de grootsten, en kan ze al heel veel in vergelijking tot haar hulpeloze kleine broertjes, die alleen nog maar kunnen eten, slapen, luiers vullen en schattig zijn...

Tsja, we zullen er ons bij moeten neerleggen dat we geen klein meisje meer hebben, dat ons Josephientje ineens een Josephine geworden is (al klinkt dat misschien wat overdreven voor ons prutske van net meer dan 17 maanden).