februari 2005

10 februari

Geen maandstonden... Zou dat betekenen dat ik zwanger ben?
Na nog een paar dagen wachten gaan we een predictor halen en we doen de test... En zie hier het resultaat... Inderdaad, ik ben zwanger !
De volgende stap is een afspraak maken bij de gyneacoloog. Omdat we hier nog maar pas wonen, heb ik nog geen vaste dokter, dus bel ik gewoon naar de enige vrouwelijke gyneacoloog in het ziekenhuis in Diest. We hebben een afspraak voor begin februari.

 

12 februari

Vandaag gaan we op bezoek bij een vriendin, die net bevallen is van een zoontje. Een heel lief en braaf kindje.
Later krijgen we van hen te horen dat ze toen al dachten dat ik in verwachting was, maar dat ik het nog niet wou zeggen, of het misschien zelf nog niet wist... Wel grappig, dat sommige mensen dat blijkbaar kunnen zien aan hoe je je gedraagt tegenover een babietje of zo?

Op 17 februari trekken Bart en ik samen naar de gyneacoloog. En inderdaad, ik ben zwanger, al ongeveer 6 weken volgens de echo. Veel is er nog niet op te zien, maar toch...(Het langwerpige dingetje is onze kleine, voor moest het niet duidelijk zijn ;-) )

De gyneacologe weet ons ook te vertellen dat onze spruit geboren gaat worden op 11 oktober, met een marge van 2 weken ervoor en 2 weken erna. Het aftellen kan dus beginnen...
We besluiten dat we het nu al tegen onze ouders gaan zeggen, maar voor de rest gaan we het nog stil houden; je weet nooit of er toch nog iets mis kan gaan.
De toekomstige oma's en opa waren heel blij met het nieuws van onze gezinsuitbreiding, en begonnen meteen te denken over wat hun kleinkind tegen hen zou zeggen: oma, moeke, opa,... Maar ze hebben natuurlijk nog tijd genoeg om iets te bedenken...

maart 2005

begin maart

Onze kameraden gaan begin augustus met de bus op vakantie naar Normandië, en ze vroegen of wij ook meegingen. We hebben dan maar wat rond de pot gedraaid, en gezegd dat we er eens over gingen nadenken. Hoe kunnen we nu al weten hoe ik mij ga voelen als ik 7 maanden zwanger ben, en dan zo lang in de bus zitten? En we willen nog niet direct zeggen dat ik in verwachting ben, omdat ik nog geen 3 maanden ver ben.

20 maart

Vandaag verjaart Bart, en we zijn nu ook ongeveer 3 maanden zwanger. De ideale gelegenheid dus om onze oma's op te hoogte te brengen van ons goede nieuws. En die kijken natuurlijk ook vol spanning uit naar hun achterkleinkind.

 

Wij beginnen ondertussen al een beetje rond te kijken voor behangpapier voor onze kleine spruit zijn kamertje, en ook het wiegje waar ik in gelegen heb, zou ik graag gebruiken. Mijn broer moet dat maar eens van de zolder af halen als hij eens tijd heeft.

23 maart

Ons tweede bezoekje aan de gyneacoloog, en we hebben weer een paar fotootjes gekregen ;-)
Deze keer is er wel al iets meer te zien, ondanks het feit dat die kleine nog maar 52,8 mm groot is en ongeveer 20 gram weegt. Nog niet veel dus, maar toch ben ik al bijna 5 kg bijgekomen :-(, maar daar zal nog wel wat bijkomen vrees ik.

 

april 2005

ergens begin april

Vandaag heeft Jos van bij mij op het werk aangekondigd dat zijn vriendin 7 of 8 weken zwanger was, en hoe gelukkig en blij hij was, enz...
En ik was ook al bijna 3 maanden zwanger, maar ik had nog niets gezegd tegen mijn collega's. één collega wist het al, omdat hij nu bepaalde testen moest aflezen voor mij, omdat ik niet meer met radioactiviteit mocht werken, en mijn baas wist het natuurlijk ook al.
Dus dat was wel een beetje raar... en ik heb besloten om het dan ook maar te zeggen. Heel raar zo, want ik was de vierde op rij in het labo die liet weten dat er gezinsuitbreiding op komst was. 2 collega's zouden vader worden in juni en juli, bij mij zou het voor oktober zijn, en bij Jos voor november. Nu nog wachten op iemand voor december ;-) ?

23 april

Ondertussen blijf ik mij supergoed voelen. Ik ben niet ziek, moet niet overgeven, ik heb eigenlijk nergens last van, behalve dat ik precies nog vroeger moet gaan slapen dan anders.

Het behangpapier hebben we ondertussen gevonden: 2 muren gaan we behangen in een effen blauw papier; de twee andere muren krijgen een lichtblauw behang met een klein tekeningetje erin. Wanneer we dat gaan hangen, valt nog te bezien...

mei 2005

17 mei

Weer naar de gyneacoloog, en deze keer kan ze het geslacht zien van onze kleine. We zijn er echter nog niet uit of we het willen weten of niet.
Op de volgende fotootjes is Joske, (zoals we hem gedoopt hebben naar aanleiding van de vragen van de papa van Bart: 'Hoe is het met Joske?') te zien op 19 weken. Ondertussen is hij bijna 15 cm lang en weegt ongeveer 303 gram.

De gyneacoloog kon met 95% zekerheid zeggen wat het geslacht was, en dus hebben wij ook maar eens gekeken of we er iets van konden maken. Bart dacht dat hij het geslacht juist had, en dat was inderdaad zo. Vanaf nu weten we dus of het een Joske of een Josefientje gaat worden, maar de 'werktitel' blijft Joske. Zo kunnen we ons minder snel verspreken...

eind mei

Onze eerste poging om te behangen is niet zo goed gelukt. WE hadden 4 banen gehangen, en daarvan waren er al 2 kapotgescheurd toen we de volgende baan ertegen aan het hangen waren, en een andere baan was superhard gekreukt. En we hadden nochtans de gebruiksaanwijzigingen goed gelezen: inpappen, 10 minuten laten intrekken, en dan ophangen.
Omdat we niet tevreden waren van het resultaat, hebben we alles maar van de muur getrokken om het later eens opnieuw te proberen.
Bij Bart zijn thuis aangekomen vertelden we over onze mislukte behangpoging, en zij zeiden dat we dat nooit zo lang mochten laten intrekken, zeker niet bij redelijk dun papier. We namen ons dus voor om bij de volgende behangpoging minder pap op het papier te smeren, en dat dadelijk uit te hangen. Nu alleen nog tijd vinden om er eens aan te beginnen.

juni 2005

2 juni

Hier zie je mijn buik zoals die eruitzag begin juni...

na 2 juni

We hebben nog eens een behangpoging ondernomen, en deze keer lijkt het wel te lukken. Vol goede moed hangen we een hele muur vol, en nog een beetje van de volgende. En dan moeten we stoppen, want onze behangpap is op. Niet erg, we maken dadelijk nieuwe, zodat we de volgende dag verder kunnen behangen.
De volgende dag stellen we echter opnieuw een probleempje vast: ons behang is een beetje gekrompen, en waar 2 stroken tegen elkaar komen, zie je nu af en toe een heel dun streepje fluogroen van de verf eronder. Weer een tegenvaller dus.
We besluiten hetgeen we gehangen hebben, te laten hangen, en op de plaatsen waar de volgende banen tegen elkaar moeten komen, een streep verf te zetten van ongeveer dezelfde kleur. Als het papier dan nog krimpt, dan valt dat veel minder op op een blauwe achtergrond dan op een fel groene.
Ik ga, gewapend met een stukje donkerblauw en lichtblauw behangpapier, naar de Gamma om daar de juiste kleur verf te laten mengen, omdat we vrezen niet toe te komen met een testertje, en ze ook niet de juiste kleur hebben. In de winkel is de man van de verfmengmachinen heel behulpzaam: hij scant mijn stukje behang in en zoekt de meest bijpassende kleur uit. Om dan tot de vaststelling te komen dat hij geen basisverf meer heeft om die soort verf te maken die ik nodig heb. Ik moet dus met lege handen terug naar huis.
Een paar dagen later gaan we terug naar de Gamma, en deze keer kunnen ze de verf wel maken. Joepie! Nu kunnen we eindellijk verder doen. Bart meet de lijnen mooi uit, en trekt brede strepen licht- of donkerblauwe verf op de muren.
Ondertussen heeft hij ook gemerkt dat er tussen het houtwerk van de ramen en de muren een redelijk grote oneffenheid is, die bijgewerkt moet worden met polyfilla. Dat wordt dus tussendoor ook nog snel gedaan.

We hebben ook nog altijd geen kinderkamer, en ik begin mij daar zo een beetje in op te jagen. Op een zaterdag had ik het zo erg, dat Bart van ellende met mij is gaan winkelen ;-). We zijn naar de Ikea gereden, en hebben daar een mooi bedje en een kast gezien. Omdat we nog niet zeker wisten wat we wilden, hebben we nog niets gekocht, maar ik was toch weer een beetje meer gerustgesteld.

juli 2005

begin juli

We zijn al een tijdje op zoek naar de gepaste baby-uitzet, en een belangrijk deel daarvan is de koets-buggy-maxicosi combinatie. En daarbij hebben we een probleem (zoals met zoveel andere dingen al): ik dacht dat de koffer van onze auto wel meeviel qua grootte, maar niets is minder waar als je gaat kijken voor een kinderwagen. Al de driewielermodellen vallen sowieso uit de boot, omdat die hun onderstel te breed is. We hebben dan nog wel een vierwieler gezien, maar daar was Bart niet wild van, omdat die niet gemakkelijk in te klappen en terug open te vouwen was. Een andere wagen die wel met één hand in te klappen was, vond ik dan niet mooi (gewoon donkerblauw -> beetje saai).
Bij Dreamland in Houthalen hadden zo ook nog een mooie kinderwagen: donkerrood, en die paste in onze koffer. Maar dan ook maar net: er was geen plaats meer om nog een jas bij in de koffer te leggen of zo. Dat was het dus ook niet.
Uiteindelijk zijn we bij Dreambaby in Tienen beland, omdat we erover dachten om onze geboortelijst via internet te doen, en de mensen kunnen dan bestellen via internet, en hun bestelling gaan afhalen in een colruytwinkel.
In die winkel stond een buggy met mand van Maxi-Cosi, en die was in promotie. De kleur van de mand vonden we dadelijk mooi: saharabeige of zoiets. Het onderstel was een beetje stoffig, en zag er ook al wel gebruikt uit. Maar die paste met gemak in onze koffer!
Lang hebben we dus niet meer moeten nadenken. We hebben de draagmand besteld in die winkel, en de buggy en maxi-cosi zouden we dan bestellen in de winkel waar we onze geboortelijst gingen leggen.

eind juli

Onze geboortelijst is zo goed als klaar, op papier dan toch. Vanavond gaan we eten met een paar kameraden, en daarvoor gaan we snel onze geboortelijst regelen bij Dreamland in Houthalen. Maar snel een lijst leggen, is er niet echt bij: we moeten alles wat we willen in een winkelkarretje leggen, en dat neemt toch heel wat tijd in beslag, met als gevolg dat alles raprap moet gebeuren. En toen we buiten stonden, merkten we dat we nog een aantal dingen vergeten waren...maar dat was geen probleem, er kon nog altijd vanalles bij op de lijst gezet worden.
De mensen daar gingen een lijst maken van alles wat we besteld hadden, en die lijst gingen ze ons opsturen, zodat we op ons gemak nog eens konden kijken wat er nog bij moest komen.

27 juli

Na zes en een halve maand is er toch al wel iets te zien he?

augustus 2005

5 augustus

Vandaag zijn we weer bij de gyneacoloog geweest voor de laatste echo. Hier hebben we helaas geen foto van, omdat Joske steeds met de handjes voor het gezichtje lag, en dan was er eigenlijk niet echt iets te zien. We weten wel dat de kleine ondertussen bijna 1,8kg weegt, wat iets voorloopt op het schema.

 

Ondertussen is de kinderkamer bijna behangen: Bart had er even niet meer aan gedacht dat je met behangpapier met een patroon, niet zomaar met een nieuwe baan kan beginnen naast een deur; dat moet een beetje uitkomen met het patroon boven die deur. Vandaar dat zijn verfstrepen niet echt juist stonden. En we die dus opnieuw hebben moeten zetten.

Ondertussen heb ik al heel wat babyspulletjes gekocht en gekregen van de nicht van Bart, en ik heb eigenlijk niet echt plaats om ze weg te bergen. Daarom ben ik weer beginnen zagen tegen Bart, en zijn we op een zaterdag met mama en haar auto (we hadden een aanhangwagen nodig) naar de Ikea gereden en hebben daar een bedje, een kleerkast en een ladekast gekocht. De ladekast gaat Bart nog een beetje aanpassen, zodat die ook kan dienen als verschoningstafel, met een breder bovenblad.
Die ladekast heb ik wel al dadelijk in elkaar gezet, zodat we een bergplaats hadden voor al de pyamatjes en sokjes en zo.

8 augustus

Deze avond was er een thema-avond in het ziekenhuis rond 'Arbeid en bevalling'. Er werd in een redelijk klein groepje, een stuk of 8 koppels, een uitleg gedaan over de bevalling, de weeën, wanneer je naar het ziekenhuis moest komen enz. Er werd ook verteld wat je mee moest nemen in je koffer als je in het ziekenhuis binnenkwam om te bevallen. Drinken en koekjes voor de papa waren belangrijk, omdat de automaten soms niet werken, en er 's nachts niets te vinden is in de kliniek :-) .
Na de theorie kregen we ook een rondleiding in het bevallingskwartier en op de kamers. Ze hebben daar best wel mooie kamers, vooral de suites en de luxe-kamers zijn echt wel tof. Groot, met een aparte verschoningsruimte voor de baby. En de papa kan blijven slapen. In de suite kan je 's morgens zelfs croissants krijgen!

12 augustus of zo

Onze geboortekaartjes zijn zo goed als af; 't is te zeggen: de layout dan toch. We willen iets met een foto, dus Bart heeft nog wel wat werk na de bevalling.
Het papier en de doopsuiker hebben we al gekozen, nu nog het juiste geschenkje vinden dat we in gedachten hebben. We willen geen doosje of beertje voor de bij suikerbonen, omdat dat meestal toch ergens achteraan in een kast terechtkomt. We zijn dus op zoek naar iets dat misschien nog wel een nut kan hebben.
We hadden in de AVA papier gehaald dat ons wel aanstond, maar natuurlijk was er weer niet genoeg, en er waren ook niet genoeg enveloppen. Met als gevolg dat we dus nog eens terug moeten voor 10 bladen papier en 5 enveloppen of zo.

20 augustus

Weer een info-avond in het ziekenhuis. Het thema van deze avond was 'Borst- en flesvoeding'. Er werd verteld over de voor- en nadelen van beide voedingen, en we konden vragen stellen over dingen die ons niet duidelijk waren.
Het blijkt dat borstvoeding pas op gang komt nadat de baby een paar dagen gezogen heeft, wat dus wil zeggen dat die eerst een paar dagen honger moet lijden! Ik vond dat een redelijk erge gedachte, maar blijkbaar heeft een babietje reserve genoeg bij de geboorte, en ook de eerste melk is heel rijk aan voedingsstoffen, zodat die wel een paar dagen zonder kan.

Ondertussen is ook de kinderkamer behangen!
Nu wordt het dus tijd voor stap 2 en 3:
Stap 2 zijn de plinten: ik heb ze een beetje opgeschuurd, en Bart gaat ze dan 2 keer sappen. Ik mag dat niet meer doen, omdat dat geen verf is op waterbasis.
Stap 3 zijn de gordijnen: die zijn ondertussen ook al klaar en gestreken, en ze liggen op mijn strijkplank te wachten om opgehangen te worden. Maar daar kunnen we best mee wachten tot de plinten gezet zijn, omdat daarvoor nog in de muren geboord moet worden.

eind augustus

De meter en de peter van Joske zijn ondertussen ook gevraagd of ze deze toch wel serieuze taak zien zitten. En natuurlijk waren ze dolblij. Bart zijn mama is de meter, en mijn broer gaat de rol van peter vervullen. De kleine kon het slechter treffen... Marnik is al aan het sparen voor een Hopla speelset via de krant. Een zwemset heeft hij al; voor als de kleine groot genoeg is om dat te kunnen gebruiken. Lief hé.

Over de namen zijn we het nog steeds niet helemaal eens. En dat is toch wel iets wat ik in orde wil hebben voor ik moet bevallen. Niet dat we er dan nog over moeten nadenken. Maar we schieten wel op: nog maar een stuk of 5 namen per geslacht. Ook al weten we of het een meisje of een jongen is, je bent nooit 100% zeker, en daarom kiezen we voor elk een naam. (We zijn gekomen van 20 namen per geslacht of zo, dus het vordert wel)

september 2005

1 september

Het begin van een nieuw schooljaar, en voor mij het begin van een tijdje thuis zijn. Sinds vorige week ben ik namelijk met zwangerschapsverlof, tot ergens eind januari of zo. Niet slecht he.
Ik heb vandaag ook al de adressen op de enveloppen geschreven, zodat we dat het laatste moment niet meer moeten doen. De suikerbonen zijn ook allemaal verpakt in hun jasje.
Voor de rest krijg ik, tot nu toe, mijn tijd thuis nog wel goed om: een beeje poetsen, een beetje naaien (ik ben een boord aan het maken voor op een badhanddoek, met kikkers. Als die af is, zal ik er misschien wel eens een foto van online zetten.

8 september

We zijn al een tijdje aan het denken om katoenen luiers te gebruken voor onze kleine, ipv de wegwerppampers.
Vandaag was er een info-avond van een winkel in Leuven, Doekjes en Broekjes, die herbruikbare luiers en zo verkopen, en daar zijn we naar toe geweest. Het was wel een hele wandeling naar het zaalje waar de bijeenkomst doorging, omdat we een nogal grote omweg gemaakt hadden, maar we zijn er uiteindelijk toch geraakt.
Er waren denk ik zo'n tiental koppels die meer informatie wilden over katoenen luiers. Er werd uitleg gegeven over de verschillende merken, en de voor- en nadelen van one-size-fits-all modellen tov broekjes in verschillende maten.
Ik was al wel eens in die winkel wat foldertjes gaan halen, zodat we al een beetje wisten wat er zo al allemaal op de markt is, maar het is toch moeilijk kiezen als je die dingen niet eerst gezien hebt...
Na de uitleg konden we aan al de verschillende modellen voelen en ze eens proberen aan te doen bij een pop, en zo hadden we toch vrij snel een voorkeur voor een bepaald merk. We hebben gekozen voor luiers van het merk Imse Vimse, in katoen, en daarover komen dan nog wollen broekjes. De luiers zijn er in één maat, de broekjes in verschillende maten. We hebben nu enkel de kleine maat gekocht, en als onze kleine groter wordt, kopen we de volgende maten.
Een aantal collega's van Bart gebruken ook katoenen luiers en zij zijn daar toch allemaal heel tevreden over, dus we zullen eens zien hoe dat bij ons meevalt he.

11 september

Vandaag was het de driejaarlijkse familiebijeekomst van de familie Lempens. Ik was daar dus ook en deze foto's zijn daar genomen. De eerste is gewoon, met mijn kleren fatsoenlijk aan. De tweede geniet de voorkeur van Bart, omdat hij dan mijn buik beter ziet. Rare mens he!

Nog een maandje en die kleine in mijn buik is er uit!

15 september

Vandaag is Bart als geëmancipeerde man een pakket luiers gaan kopen ;-)
Hij kwam terug thuis met 18 luiers, 3 broekjes, 3 dikke inleggers voor 's nachts en een paar rollen inlegpapier om de meeste stoelgang op te vangen. Daar zouden we toch mee toe moeten komen, als we om de twee tot drie dagen een wasmachine opzetten.
Ik heb de volgende dag die luiers dan eerst in koud water gezet, zodat ze niet krimpen, en ze dan een aantal keer doorgewassen. En ik was best wel tevreden van de droogtijd van die dingen. 's Avonds opgehangen in de veranda, en de volgende ochtend waren ze droog. En het is wel heel handig dat die luiers snel drogen, aangezien we geen droogkast hebben... Ik heb de luiers dan klaargemaakt voor gebruik: eigenlijk gewoon een papieren inleg ingelegd en mooi opgeplooid. En nu liggen ze dus in de kast te wachten om rond de billetjes van onze baby te komen.

27 september

Vandaag moest ik weer op controle bij de gyneacoloog. Het was wel een andere, omdat de mijne in verlof was.
Ik kom daar dus om 9h00 aan (ik had een afsrpaak om 9h15), en ik kreeg te horen dat de dokter niet kon komen omdat die dringend naar het tropisch instituut was afgevoerd omdat die één of andere infectie had opgelopen tijdens zijn voorbije Afrikaanse vakantie. Maar ze hadden voor een vervangster gezorgd. Dat vond ik al wel goed, want nu had ik dus ook een vrouw. En die viel best wel goed mee. Het was wel een beetje zoeken allemaal, omdat zij normaalgezien nog geen spreekuur doet in het ziekenhuis. Ze komt er pas vanaf volgend jaar werken.
Zij wist dus ook niet goed hoe en waar alles stond, omdat ze diezelfde dag om 7h00 uit haar bed was gebeld met de vraag of ze 40 patiënten kon komen bekijken.
Met de baby was alles in orde; het hartje klopte goed. Maar de bevalling zou nog niet voor de eerste dagen zijn, omdat het hoofdje nog niet ver genoeg ingedaald was... en dus wachten we nog maar wat...

oktober 2005

4 oktober

Vandaag is prinses Mathilde bevallen van haar derde kindje.
En mijn broer vond het spijtig dat ik ook niet op deze dag bevallen ben, want dan zou ik een jaar gratis pampers krijgen... die we toch niet gaan gebruiken...
Ik ben vandaag wel naar de gyneacoloog geweest, en alles was nog dik in orde met de kleine, en ook met mij. Ze kon wel niet voorspellen of ik nog lang moest wachten op de bevalling, of dat het al voor heel binnenkort zou zijn... Wel spannend dus, die paar laatste dagen enkel nog met ons tweetjes.
Ik heb Bart voor alle zekerheid maar naar de winkel gestuurd om inkt te gaan kopen voor onze printer. We hebben de geboortekaartjes zelf ontworpen, en he zou moeten lukken dat we net nu zonder inkt vallen natuurlijk. Bart heeft dus een voorraadje ingedaan, waarmee we wel onze kaartjes geprint moeten krijgen.
Mijn valies staat ook al een weekje of twee klaar, maar ik ga nu het drinken en de koekjes voor Bart gereed zetten, samen met de fotocamera en zo, zodat we zeker niets vergeten, moest Joske besluiten om opeens 's nachts geboren te willen worden. Het is eigenlijk niet eerlijk he, Bart krijgt eten en drinken,en ik niet, terwijl ik al het werk moet doen... snif. Maar daar zal wel een reden voor zijn zeker?

10 oktober

Rond 20:40... de eerste tekenen! De vliezen zijn gebroken. We blijven er allebei nog zeer rustig bij en pakken nog enkele dingen in die we nodig gaan hebben, waarna we op ons gemak vertrekken.

Rond 21:10 komen we aan in het ziekenhuis en kunnen we ons installeren. De monitor wordt aangehangen, waarna we snel de geruststellende harttonen horen, die ons bevestigen dat alles normaal verloopt.

23:45: slaaptijd... maar of er veel van slapen gaat komen is nog de vraag.
Maar ja, dat zullen we wel zien zeker. Caroline zal haar energie in ieder geval nodig hebben morgen, dus hopelijk lukt het toch een beetje.

11 oktober: de uitgerekende datum

Zoals verwacht is er deze nacht niets gebeurd. We hebben wat kunnen slapen (Caroline wat minder, want het bed is niet zo goed). Rond 8u zijn ze een infuus komen steken om het dan maar geleidelijk te laten beginnen. Nu zullen we dus geduldig moeten afwachten, want er zal de eerste uren dus nog niet veel gebeuren.

15:25: Het wachten gaat nog steeds verder, en begint nu toch wel lang te duren.
Caroline heeft al wat last van de weeën, maar het lijkt al bij al tot nu toe nog mee te vallen. Met nog meer dan de helft te gaan mag dat ook wel. Dat belooft dus nog een aantal uur wachten te worden. Zoveel zelfs dat het misschien wel voor na middernacht gaat zijn.

18:30: Caroline heeft nu al meer dan een uur een epidurale verdoving, en die doet goed haar werk. We kregen net te horen dat het bijna zover is, dus de volgende update zal pas komen zodra de baby er is... (neen, geen verslaggeving tijdens de eigenlijke geboorte)

20:22: Quinten is geboren.
Hij is 53 cm lang en weegt 4,160kg, geen wonder dus dat het zo lang duurde ;-)

Hoe het verder verloopt met Quinten kan je elders lezen.