Shiro
Toen we Neko ruim een half jaar hadden merkten we dat hij toch wat eenzaam was. We zijn dan in het dierenasiel van Genk gaan kijken of ze daar een mooie kat hadden. Ze hadden er een mooie witte kater, die we dan ineens maar reserveerden, zodat ik de dag erna terug kon gaan met een reiskooi. Ze hadden geen precieze geboortedatum, maar ze schatten het ergens rond april of mei 2006.
Eens terug in het dierenasiel vertelde een van de vrijwilligers me dat witte katten nogal eens doof kunnen zijn. Blijkbaar is doofheid bij witte katten iets wat vrij vaak voorkomt, zelfs tot 70% bij de blauwogige exemplaren, waar dat bij de witte katten met de oranje-bruine ogen (zoals Shiro) maar 10 a 20% is. Na een paar testen in het asiel (klappen in de handen, schaar op de betonnen vloer laten vallen net achter de kat) bleek dat hij inderdaad doof was.
Ik heb dan maar besloten hem toch mee te nemen. Gelukkig maar, want het is een hele lieve, rustige kater, en na de eerste weken konden onze 2 huisdieren het goed met elkaar vinden. En Quinten? Wel die vindt het geweldig om 2 katten in de buurt te hebben waar hij achteraan kan zitten en mee kan knuffelen...
Aangezien we voor onze eerste kat de inspiratie al hadden gezocht in het Japans hebben we dat voor de tweede ook gedaan. Shiro is immers gewoon Japans voor 'wit'.
Zie de volgende externe links voor meer informatie: